!...چقدر از تو دورم...چقدر به من نزدیکی
در این دنیا کسی محرم اسرار کسی نیست ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست!!! سلام بالاخره دره این وبلاگ هم تخته شد!!! سخته دل کندن از کسایی که یکسال باهاشون زندگی کردی... من هر کسیو راه ندادم اینجا... کسایی که اومدن و موندن رو دوست داشتم و همیشه تو ذهنم می مونن...هر لحظه به فکرشون بودم چون برام مهم بودن! نگه داشتن این جو خیلی سخت بود ولی خب با همه سختیاش من حفظش کردم! راستش تو این مدت که فکر بستن اینجا بودم مثل موقع مرگ که توی فیلما نشون میدن...همه ی صحنه ها و آدما و نظرا و اتفاقایی که اینجا افتاد همش مثل یه خواب از جلو چشمام رد میشد!!! یادم افتاد اون اوایل چقدر همه چیز خوب بود....همه بچه ها شاد بودن... انرژی داشتن...حرف برای گفتن زیاد بود! اونم حرف حساب!!! ولی الان نمی دونم من تغییر کردم ... اونا عوض شدن...یا هردو! خیلی دنبال مقصر گشتم ولی پیدا نکردم! همه اون اوایل به امید یه چیزی تلاش می کردن... یکی می خواست لیسانس بگیره اون یکی داشت دکتر می شد...یکی دیگه داشت دانشجو می شد...خلاصه هرکی به یه موفقیتی داشت می رسید! ولی الان همه از یه چیزی ناراحتن...یه چیز کمه! خلاصه منم میرم... شاید یه روزی یه جای دیگه با یه اسم دیگه ادامه دادم...درسته خیلی دلم تنگ میشه خصوصا برای کسایی که تک تک حس و حالشون برام مهم بود...حتی درگیرش میشدم...درگیرش میشم...درگیرش می مونم! کلا درگیرم راستی اونایی که ایمیلمو دارن کاری داشتن درخدمتم یه وقت ازین حسای مزاحم بودن و این چرندیات بهشون دست نده... که من ازش متنفرم مرسی که تنهام نذاشتید خداحافظ
ولی باید رفت دیگه! رفتن خیلی وقتها رسیدنه! 
(این گوجه رو ببین یاد من بیوفت که نگی مزاحم بودم نیمدم
)
| Design By : Pichak |
از طلب پا تا سرم ایثار شد...
این دگر من نیستم...من نیستم!
حیف از عمری که با من زیستم...
